Pixie's verhaal

ENKEL DOOR TE LUISTEREN KOM JE TOT DE OPLOSSING 

Dit is Pixie, een 10-jarige Welsh cob merrie uit het echte Wales. Vier jaar geleden is mijn oog op haar gevallen en heb ik haar mee naar huis genomen. Ze was eigenlijk totaal niet waar ik naar opzoek was…

 

Ik was opzoek naar een nuchtere ingereden ruin en waar kom ik mee thuis? Juist, een super sensibele eigenwijze merrie die net zadelmak was…

Toen ze in de eerste 5 minuten dat ik haar kende mij al bijna een trap verkocht had, wist ik dat ik mijn handen vol zou krijgen aan haar. Maar oh, als je je indenkt dat ik altijd al een Welsh cob wilde en een zwak heb voor driekleur paarden dan snap je wel dat ik haar moest hebben.

website pixie spring.jpg

Iets anders wat mij meteen opviel was hoe scheef dit paard was. Haar linker hoef was veel steiler dan haar rechter en de bespiering van haar rechter schouder was veel minder ontwikkeld ten opzichte van links. Ook tijdens de klinische keuring was duidelijk te zien hoe haar rechter achterbeen trager was en galop op de volte (met name de rechter) was voor haar haast onmogelijk.  De gedachte  ‘dat rechter achterbeen kan nog wel eens voor problemen gaan zorgen’ zit nog steeds vers in mijn geheugen.

Daarnaast heeft ze een geweldige beenactie, maar wel de neiging om haar rug vast te zetten om dat voor elkaar te krijgen.

De gedachte  ‘dat rechter achterbeen kan nog wel eens voor problemen gaan zorgen’ zit nog steeds vers in mijn geheugen.

En dan nog haar bouw. Overbouwd met een wat weke rug en Charlie Chaplin voeten (koehakkig) achter.

website%20pixie%20voor%20na_edited.jpg

3 cups

Blueberries

3 cups

Flour

Ja, ik was mij er heel erg bewust van dat ik een uitdaging kocht en het was de vraag waar we uiteindelijk zouden gaan stranden.

Aan het begin van haar training werden mijn vermoedens alleen maar verder bevestigd. Al snel bleek dat Pixie hypermobiel is en daardoor de nodige stabiliteit en kracht in haar lijf mist om een ruiter goed te dragen. Dit uitte zich voornamelijk in het door haar achterbenen zakken zowel onder het zadel als in de wei.

Een goed zadel vinden was onze volgende uitdaging. Pixie was blijkbaar zo scheef in haar bespiering dat we in het begin met een pad met vulling aan de rechter kant hebben moeten rijden. Deed ik dat niet dan zakte ik extreem naar rechts weg op haar.   

website pixie puppy.jpg

En dan het rijden. Pixie was toentertijd net 6 jaar en dat was een prima leeftijd om haar onder het zadel te beleren. Het plan was duidelijk; maximaal 3 keer per week 15 tot 20 minuten onder het zadel trainen, zodat ze voldoende rust kreeg en niet overvraagd zou worden.

Waar de meeste paarden prima op deze intensiteit beleerd kunnen worden, bleek dit voor Pixie toch te veel van het goede. Hypermobiele paarden compenseren hun gebrek aan stabiliteit vaak door hun lijf vast te zetten en dat was ook bij Pixie het geval. Haar lendenpartij was strak en toen deze compensatie er eenmaal was, ging deze moeilijk weg.

Zo ontstond een patroon waarbij ze het ene moment last had van haar rug en het het andere moment weer weg was. Vanwege stage in het buitenland en sparen voor een nieuw zadel volgde een pauze van bijna 1,5 jaar. Na die periode besloot ik dat het tijd was om tot de bodem uit te zoeken waar die rugklachten vandaan kwamen.

 

Na veel puzzelen klikte er ineens iets in mijn gedachte; het zijn haar knieën! 

 

Snel de osteopaat er weer bijgehaald en deze bevestigde inderdaad dat haar knieën instabiel waren en ze daardoor haar rug vastzet. 

Nu ik eindelijk wist waar het probleem lag, konden we gericht gaan trainen. Door mijn kennis vanuit de humane fysiotherapie te vertalen naar haar problemen, kon ik een specifiek trainingsplan voor haar opstellen.

Het plan bestond onder andere uit het veranderen van de hoefbalans, coordinatie- en krachttraining met balkjes en heuvels en het verbeteren van de proprioceptie door middel van balance pads.

Ondertussen zijn we alweer een jaar verder en Pixie blijft verbeteren. De veranderingen zijn goed te zien in haar lijf. Haar hoeven zijn nu symmetrisch en haar bespiering rechts is een stuk meer ontwikkeld. Zelfs haar koehakkige stand achter is een stuk verbeterd ten opzichte van vroeger. 

Het effect van de training is zelfs te zien wanneer ze in de wei staat. Ze zakt niet meer door haar knieën en waar dit paard van nature moeilijk galoppeert laat ze nu een heel mooi relaxt galopje zien met van tijd tot tijd een wisseltje. Doordat ze geleerd heeft haar lijf beter te gebruiken, kan ze zelfs zonder mijn hulp veel beter met zichzelf omgaan.

website%20pixie%20voor%20na_edited.jpg
website pixie na zomer.jpg
website pixie rijden.jpg

Ook in het rijden is ze veel vooruit gegaan. Ze heeft nu genoeg stabiliteit om de zijgangen in stap uit te voeren, we galopperen door de bak en we zijn begonnen met het verzamelen. We maken zelfs heel voorzichtig al de eerste stappen richting piaffe!

Pixie's verhaal is een goed voorbeeld van dat er niet altijd directe schade hoeft te zijn om over te gaan tot revalideren. Door aangepaste training zijn paarden in staat ieders verwachtingen te overtreffen.

 

Het blijft een dunne lijn tussen trainen en overbelasting, maar door goed te luister naar mijn paard blijven we vooruitgang boeken. 

Op dit moment puzzelen we nog verder naar hoe we haar lijf nog beter kunnen ondersteunen.